مرد را اگر دردی باشد خوش است

گاه فضیلت جانبازان از شهدا نیز بیشتر است
مقام معظم رهبری

مرد را اگر دردی باشد خوش است
درد بی دردی علاجش آتش است

جانباز شهید عزیزالله بصیری هشتم فروردین ۱۳۴۲، در خانواده ای زحمتکش در روستای خسرومیره از توابع شهرستان ازنا دیده به جهان گشود.
دوران ابتدایی و راهنمایی در منطقه ازنا تحصیل نمود. سپس جهت امرار معاش و کمک به خانواده عازم تهران شد همزمان در هنرستان شهید رجایی یافت‌آباد ادامه تحصیل داد
با توجه به نیاز جبهه ها به نیرو؛
داوطلبانه از طریق نیروی زمینی ارتش تیپ ۳۰ گرگان به عنوان سرباز به جبهه های نور علیه ظلمت شتافت در خط پدافندی سومار و نفت شهر دلیرانه از کیان وطن دفاع نمود بدنش آماج ترکش‌های دشمن بعثی قرار گرفت وقطع نخاع شد. و تا پایان عمر بر تختی دراز کشید که از تخت جمشید با شکوه‌تر بود
علرغم رنج ناشی از تیر وترکش و درد هیچگاه خنده از روی لبانش محو نمیشد
اخلاق نیکو و بخشندگی از صفات بارز وی بود

اگر با تخت وویلچر همنشینی

شکوه باور سبز زمینی

همیشه پرچم دراهتزازی

نماد غیرت این سرزمینی

بارها رهبر معظم انقلاب و جناب هاشمی رفسنجانی ایشان و دکتر مرتضی رضعیی جانباز سرافراز شهرمان را در آسایشگاه مورد تفقد قرار دادند سرانجام پس از چهارده سال درد و رنج و صبوری ششم دی ۱۳۷۶، در میعاد گاه جانبازان( بیمارستان ساسان) بر اثر عوارض ناشی از مجروحیت در سن ۳۴ سالکی به هم‌رزمان شهیدش پیوست پیکر مطهرش در شهرستان ازنا با حضور جانبازان آسایشگاه حضرت امام و مردم قدر شناس زادگاهش طی مراسم با شکوه و بیاد ماندنی در ازنا به خاک سپرده شد

دلی همرنگ طوفان داری ای دوست

نگاهی هم چو باران داری ای دوست

سحر وقت نمازت روی تختت

قراری با شهیدان داری ای دوست

نویسنده: جانباز دفاع مقدس
حاج احمد لک

.