نقدی بر زیاده خواهی نماینده الیگودرز و اجحاف آب منطقه ای در حق ازنا

در نوبت پیشین که بحث مشکلات آبی مطرح شد گفتیم و نوشتیم که به رسم حسن همجواری و اشتراکات فراوان فرهنگی و اجتماعی حمایت قاطع خود را از مواضع نماینده محترم الیگودرز نسبت به استیفای حق آبه الیگودرز از قم اعلام نموده هنوز هم بر این باوریم که تحقق مطالبات الیگودرز متضمن منافع مردم هر دو شهرستان است در ادامه اما وقتی آقای دکتر گودرزی وزیر نیرو را به استیضاح تهدید نمود اوضاع به گونه ای دیگر رقم خورد.
شواهد و قراین حاکی از آن است که در پس پرده بازدیدها از سد کمندان برخی تصمیمات آبی اتخاذ گردیده که جفای در حق الیگودرز، با بی مهری به مردم ازنا جبران گرددو این حکایت همان مادری است که گفت: بچه ام را می زنم تا پسرخوانده ام بترسد…!!!
این جا دیگر عملکرد آقای دکتر گودرزی جای گلایه و البته انتقاد دارد که اگر زورش به قم نمی رسد چرا می خواهد تلافی آن را سر ازنا در بیاورد….!!!
روی دیگر این سخن با مدیران آب منطقه ای لرستان است بر فرض که یک‌نماینده ای در راستای دفاع از منافع حوزه انتخابیه خویش از صراط عدالت خارج شد، شما چرا…؟!!!
البته درجهت لاپوشانی ناکارآمدی ها بازی باکلمات همواره یک شیوه انحرافی است هرچند که نخ نما باشد لذا کلید واژه ” آب شرب” یک‌ پوشش است، پوششی برای ناتوانی مدیری که قدرت دفاع از حق استان در برابر استانی مثل قم را ندارد لذا برای ساکت نمودن نماینده معترض، شهر ازنا را وجه المصالحه قرار می دهد سوال اینجاست که آیا این شیوه حل مسایل عادلانه است…؟
بدون تردید وابسته کردن آب شرب الیگودرز به دیگر شهرها از ابتدا غلط بود، وابسته کردن بیشتر آن اشتباهی مضاعف است زیرا روز به روز این شهر بزرگتر شده و نیاز آبی آن افزایش خواهد یافت. با کدام منطق، شهری که خودش صادرکننده آب به دو استان دیگر است باید محتاج آب شهر کوچکی مثل ازنا باشد…؟!!!
بدون‌تعارف حال روز امروز اصفهان و استان های اطراف آن آینه تمام نمای فردای ماست این‌ گفتار درمانی ها، این مسکن ها و این بازدید تراپی ها دردی از ما درمان نمی کند،  درمان درد بی آبی ازنا و الیگودرز یک راهبرد مشترک دارد و آن اینکه چراغی که به خانه رواست بر مسجد حرام است وسخن آخر: من آنچه شرط بلاغ است با تو می گویم توخواه  از سخنم پند گیر و خواه‌ ملال…!!!

محسن دهقان‌نژاد