پیشنهاد نام‌گذاری میدان شهری و مرکز درمانی به نام شهید دکتر مرتضی رضیعی

تنها شهید پزشک متخصص دفاع مقدس استان و شهرستان ازنا؛ از سنگر رزم تا قله‌های علم

او فقط یک پزشک نبود؛
او نوجوانی بود که در ۱۵ سالگی،
وقتی هم‌سالانش در فکر بازی و مدرسه بودند،
پوتین رزم پوشید و بی‌سیم‌چی گردان مالک اشتر ازنا شد.
در کربلای چهار و پنج، زیر باران آتش و دود،
پیام رزمندگان را رساند و صدای امید بود در دل سنگرها.

در روزهای نخست کربلای پنج،
ترکش بعثیان به کمرش نشست؛
کمرش شکست، اما قامت اراده‌اش نه.
قطع نخاع شد،
مدال جانبازی ۷۰ درصد را بر گردن آویخت،
اما هرگز از میدان جهاد و خدمت عقب ننشست.

چهل سال درد کشید،
چهل سال با درد و رنج سوخت و ساخت،
چهل سال بی‌ادعا و گمنام زیست.
تا آن‌که در ایام شهادت حضرت زهرا (س)،
به برادر شهیدش محمد رضیعی،
اولین دانش‌آموز شهید شهرستان ازنا، پیوست
و نام خود را به عنوان تنها شهید پزشک متخصص دفاع مقدس
استان و شهرستان ازنا جاودانه کرد.

بارها مورد تفقد و محبت رهبری قرار گرفت؛
و این افتخار، بر گمنامی‌اش می‌درخشید.
شهادتش چنان سنگین بود که رئیس‌جمهور در پیامی رسمی،
این فقدان را تسلیت گفت و نوشت:
«انسانی که با وجود جراحت‌های عمیق دوران دفاع مقدس،
نه تنها از مسیر زندگی کنار نرفت،
بلکه با اراده‌ای کم‌نظیر قله‌های علم را درنوردید
و طبابت را به میدانی برای ادامه جهاد خود بدل ساخت.»

آری، فقدان او فقط برای خانواده و شهر ازنا نیست؛
برای جامعه پزشکی کشور و نظام سلامت، خسرانی بزرگ است.
مسئولان بلندپایه کشور نیز شهادتش را خسران نامیدند؛
خسرانی که تا همیشه در دل تاریخ می‌ماند.

شهیدی ملی که در زادگاه خود نیز گمنام ماند

ای شورای اسلامی شهر ازنا!
ای امینان نام و یاد شهر!
این مرد، سرمایه افتخار شماست.
او رزمنده بود، پزشک بود، بسیجی بود،
و در اوج غربت و گمنامی، مردانه زیست.
مبادا نامش در غبار فراموشی گم شود.

پیشنهاد می‌کنیم یکی از میادین اصلی یا ورودی شهر،
به نام «میدان شهید دکتر مرتضی رضیعی» نام‌گذاری شود؛
میدانی که هر صبح، نامش به شهر سلام کند
و هر رهگذر بداند این خاک،
مردانی داشته که رفتند تا ما بمانیم.

نام‌گذاری ساختمان درمانی؛ گرامیداشت طبیبِ شهید

شبکه بهداشت و درمان شهرستان ازنا نیز
می‌تواند ساختمان جدیدالاحداث یا مرکز درمانی مناسبی را
در شأن نام این شهید والامقام نام‌گذاری کند.
پیشنهاد می‌شود «مرکز جامع سلامت شهید دکتر مرتضی رضیعی»
یا «درمانگاه تخصصی شهید رضیعی» انتخاب گردد؛
نامی که پیوند طبابت و شهادت را فریاد می‌زند.

او که خود در اوج جراحت و جانبازی،
سال‌ها به عنوان متخصص پوست در بیمارستان رازی تهران
به درمان بیماران پرداخت،
و با دستان لرزان از درد،
مرهم زخم مردم بود،
شایسته آن است که نامش بر پیشانی مرکزی درمانی در زادگاهش بدرخشد.

سخن آخر

دکتر مرتضی رضیعی،
رزمنده‌ای بود که بی‌سیم گردان مالک اشتر را در شلمچه به دست گرفت
و پزشکی بود که بی‌سیم درمان را در بیمارستان به صدا درآورد.
او در اوج غربت و گمنامی،
بی‌توقع و بی‌ادعا زیست
و در نهایت، به آغوش برادر شهیدش پر کشید.

اکنون شورای اسلامی شهر و شبکه بهداشت و درمان ازنا
وظیفه‌ای تاریخی بر دوش دارند:
نام او را در جغرافیای شهر و در میان سپیدجامگان درمان،
برای همیشه جاودانه کنند.

سلام بر شهید دکتر مرتضی رضیعی؛
سلام بر رزمنده نوجوان،
سلام بر طبیب مهربان،
سلام بر رفیق آسمانی…

نویسنده :حاج احمدلک
همرزم شهید